دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت

پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد

اما مرا به عمق درونم کشید و رفت

یک آسمان ستاره ی آتش گرفته را

بر التهاب سرد قرونم کشید و رفت

من در سکوت و بغض و شکایت ز سرنوشت

خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت

تا از خیال گنگ رهایی رها شوم

بانگی به گوش خواب سکونم کشید و رفت

شاید به پاس حرمت ویرانه های عشق

مرهم به زخم فاجعه گونم کشید و رفت

تا از حصار حسرت رفتن گذر کنم

رنجی به قدر کوچ کنونم کشید و رفت

دیگر اسیر آن من بیگانه نیستم

از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت

از : افشین یداللهی

                                            دکتر شریعتی

دوستان را هر سخن، هركار، بذر افشاندن است

در ضمير يكدگر

باغ گل روياندن است

گفته بودم: آب و خورشيد و نسيمش مهر هست

باغبانش، رنج تا گل بردمد

گفته بودم گر به بار آيد درست

زندگي را چون بهشت

تازه، عطرافشان و گل‌باران كند

گفته بودم، ليك، با من كس نگفت

خاك را از ياد بردي! خاك را

لاجرم يك عمر سوزاندي دريغ

بذرهاي آرزويي پاك را

آب و خورشيد و نسيم و مهر را

زانچه مي‌بايست افزون داشتم

شوربختي بين كه با آن شوق و رنج

« در زمين شوره سنبل» كاشتم!

- گل؟

چه جاي گل، گياهي برنخاست

در پي صد بار بذرافشاني‌ام

باغ من، اينك بيابان است و بس

وندر آن من مانده با حيراني‌ام!

پوزشم را مي‌پذيري،

بي‌گمان

عشق با اين اشك‌ها، بيگانه نيست

دوستي بذري‌ست، اما هر دلي

درخور پروردن اين دانه نيست.

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود

سجده اي زد بر لب درگاه او
پُر ز ليلا شد دل پر آه او

گفت يا رب از چه خوارم کرده اي
بر صليب عشق دارم کرده اي

جام ليلا را به دستم داده اي
وندر اين بازي شکستم داده اي

نيشتر عشقش به جانم مي زني
دردم از ليلاست آنم مي زني

خسته ام زين عشق،دل خونم نکن
من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم
اين تو و ليلاي تو... من نيستم

گفت اي ديوانه ليلايت منم
در رگ پنهان و پيدايت منم

سالها با جور ليلا ساختي
من کنارت بودم و نشناختي

عشق ليلا در دلت انداختم
صد قمار عشق يکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد
گفتم عا قل مي شوي اما نشد

سوختم در حسرت يک يا ربت
غير ليلا بر نيامد از لبت

روز و شب او را صدا کردي ولي
ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سر مي زني
در حريم خانه ام در مي زني

حال اين ليلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بي قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم

بابت غیبت چند هفته ایم ببخشیدم.

اما

برای جبران یه شعر از خودم گذاشتم.

که واسه سه سال پیشه.

خواهش میکنم تا آخر بخونید.

خوشحال میشم اگه نظرتونو راجع به شعرم بدونم.

واسم نظرتون خیلی مهمه....

آن شب را به خاطر مي آوري؟
شبي كه دست هايمان در دست هم بود
در كوچه پس كوچه ها
قدم زنان
راه خانه در پيش بود شايد
گفتم دلم هميشه جاي توست
گفتي قلبم براي توست براي هميشه
كه ناگهان
در لحظه اي كوتاه
ابر هاي سياه ماه را پوشاندند
راه ها گم شدند
گفتم مي روم تا نشاني از راه بيابم
رفتم ... از چند عابر پرسيدم
از راه ها. كوچه ها و پس كوچه ها
تصور كردم راه را يافته ام
با خوشحالي باز گشتم. شايد هم با اضطراب
خوشحالي براي ديدن تو
و اضطراب نگراني براي تو
آري ... نگرانت بودم
چشم هايم چشم انتظار چشم هاي تو بود
اما ... وقتي رسيدم
باور نمي كردم
ديگر نشاني از تو نبود
در چند خانه را كوبيدم شايد از تو نشاني يابم
اما ... انگار همه خواب بودند
هيچ كس صدايم را نمي شنيد
فرياد زدم شايد صدايم به تو رسد
كاش صدايم به تو مي رسيد
كاش با فريادهايم مردم از خواب ناز مي پريدند
و به فريادم مي رسيدند
كاش تلفن ها و تلگراف ها آنجا بودند
تا صدايم را به تو مي رساندند
صدايم را. حرف هاي دلم را. سوزهاي دلم را ... تا شايد بازگردي
هوا ابري بود و دريغ از قطره اي باران
نشستم
چشم هايم هواي باراني داشت
با خود گفتم: آنها دروغ گفته اند تا تو را از من بگيرند
بر خواستم و باز سوال كردم
از همان راه ها كه تو را از من گرفته بودند
راه را يافتم . اما ... پاهايم نايي براي رفتن به خانه نداشتند
ندايي در دلم اميد بازگشتت را مي داد
بازگشتم
باز هم اشك هايم اجازه ي ديدن نمي دادند
اين بار از خوشحالي
تو برگشته بودي
كنارت نشستم
غمگين بودي
آثار گريه بر صورتت موج مي زد
پرسيدم كجا بودي؟
نايي براي حرف زدن نداشتي
دستان پر مهرت را گرفتم
و خيز برداشتي چون باران
گفتم: به خاطر من بخند
به زور لبخند زدي
كم كم خنديدي ... بلند بلند خندیدی
خنده هايت به من نيرو مي داد
نيرويي براي بازگشت
به چشم هايت نگاه كردم
گفتم: رهاي من... رهايم مكن در ميان تيرگي ها
گفتي: تو هم تنهايم مگذار در ميان بدي ها
به خاطر مي آوري آن شب را؟
شبي كه از عمر سياهش چيزي نمانده بود
تا خورشيد طلوع كرد
درست در مقابل دديدگان من و تو
خورشيدي كه هيچ ابري توان پوشاندنش را نداشت
من و تو دست در دست هم
از تاريكي ها جدا شديم
كاش ...
كاش مانند آن شب بر مي گشتي ... كاش

_{بسم الله الرحمن الرحیم}

_{می‌گویند فرزندان انقلاب در دادگاهی که دیروز تشکیل شده بود به ارتباط با بیگانه و برنامه‌ریزی برای ساقط کردن نظام جمهوری اسلامی اعتراف کرده‌اند. اینجانب در سخنان آنان دقیق شدم و در حقیقت آن چنین چیزی نیافتم، بلکه شنیدم که با ناله‌ای عمیق از سرگذشت دردناک خود در این پنجاه روز می گفتند؛ انسان‌هایی له شده که ممکن بود به هرچیز دیگری هم که به آن الزام شود اقرار کنند به راستی چه چیز دیگری جز داستان رنج‌هایی که کشیده‌اند ممکن است بگویند. می‌گفتند محسن روح‌الامینی حق داشت که شهید شد. می گفتند که اگر 50 روز ایستادگی نکرده بودیم این نمایش هفته‌ها پیش برگزار می‌شد. می‌‌گفتند هرچه را که به آنان می‌گفتند تا گفته باشند که اینها حرف‌های ما نیست.
دندان شکنجه‌گران واعتراف‌گیران دیگر به استخوان مردم رسیده است تا جایی که اینک از میان کسانی قربانی می‌گیرند که خدمات بزرگ به کشور و نظام در کارنامه دارند و به تهدید دیگرانی سرگرمند که در نشو و نمای این نهضت و تاسیس نظام برخاسته‌ از آن برجسته‌ترین نقش‌ها را بر عهده داشته‌اند. آیا کسانی را که آرزوی شهادت در راه نورانی انقلاب اسلامی داشته‌اند به چیزی کمتر از آن تهدید می‌کنید؟ یا پس از به مسلخ بردن جمهوریت نظام، اسلامیت و آبروی آن را هم با این بی‌آبرویی‌ها هدف گرفته‌اید؟ تنها داوری قطعی وجدان بشری از مشاهدة دادگاه‌هایی اینچنین فرمایشی سقوط اخلاقی و بی‌اعتباری صحنه‌گردانان آن است.
صحنه‌هایی که دیدیم و دیدید جز تدارکی ناشیانه برای شروع به کار دولت دهم نیست. از دادگاهی که همه چیزش تقلبی است انتظار دارند عدم وقوع تقلب در انتخابات را اثبات کند. اگر شما اهل تقلب نیستید آن را در رعایت ظواهر اولیه یک دادرسی قضایی به نمایش بگذارید. با دادخواستی سخیف با طرح مطالبی بی‌ربط، با استناد به کتاب‌هایی که به خروار خمیر می‌شوند، با تکیه بر گزارش خبرنگارانی که نامشان را هم کسی نشنیده است و با استناد به اعتراف‌هایی که رنگ شکنجه‌های قرون وسطایی از آن هویداست انتظار دارند ملت را به چه چیز قانع کنند؟ آیا نخوانده‌اند که پیامبر اکرم (ص) فرمود برای کسی که بعد از شکنجه اقرار کند حدی نیست یا کسی که در زندان یا قید و بند باشد و او را تهدید کرده باشند اقراری برای او نیست (الغدیر جلد ششم).
مردم ما با فرزندان خود که دیشب پس از 50 روز بی‌خبری چهرةشان را دیدند احساس همدردی می‌کنند. برادران ما! غمگین نباشید. بدانید که مردم وضعیت شما را درک می‌کنند و می‌دانند که حفظ جان شما واجب‌تر از هر چیز دیگر است. زود خواهد بود که ملت محاکمه مرتکبین این فجایع را شاهد باشد و بازجویان و شکنجه‌گرانی که این‌گونه با جان و آبروی او بازی می‌کنند بشناسد.
وَلَوْ یُؤَاخِذُ اللّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَکَ عَلَیْهَا مِن دَآبَّةٍ وَلَکِن یُؤَخِّرُهُمْ إلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَإِذَا جَاء أَجَلُهُمْ لاَ یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلاَ یَسْتَقْدِمُونَ
و اگر خداوند مردم را به [سزاى] ستمشان مؤاخذه مى‏کرد جنبنده‏اى بر روى زمین باقى نمى‏گذاشت لیکن [کیفر] آنان را تا وقتى معین بازپس مى‏اندازد و چون اجلشان فرا رسد ساعتى آن را پس و پیش نمى‏توانند افکنند
میرحسین موسوی}

گر پدر مرد، تفنگ پدری هست هنوز

گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند

توی گهواره چوبی، پسری هست هنوز

آب اگر نیست نترسید، که در قافله مان

دل دریایی و چشمان تری هست هنوز....

دکتر زهرا رهنورد

اللهم عجل لوليک الفرج و النصر.

من گمان مي­کردم شما مي­خواهيد مطالب اساسي رابيان کنيد. بنده به شما علاقه مندم. ولي بايد تکرار کنم که دلم مي­سوزد که به شما اطلاعات غلط داده­ اند.
ببينيد آقاي صاحب زمان. خواهش مي­کنم به اين نمودار دقت کنيد. به اين مي گويند ضريب جيني. هرچه قدر بيشتر باشد، شکاف ديني ملت بيشتر است. الان وضع ديني ملت از قبل بهتر است.. از زمان شما که خيلي بهتر است. پس براي چه شما الان ظهور کرديد؟ اين ۱۲ قرن کجا بوديد؟ ۱۲ قرن فساد نبود؟ غارتگري نبود؟ الان يک دفعه وضع بد شد؟ گراني شد؟ بي ديني شد؟ در اين ۱۲ قرن گل و بلبل بود؟ براي چه ۱۲ قرن سکوت کرديد؟ ملت که فراموش نکرده است.
زمان شما ببينيد همه مناصب دست خويشاوندان يک عده­ اي بود. يک حلقه اي درست کرده بودند و مدام امامت را بين فرزندانشان مي چرخاندند. 4 سال پيش ما آمديم و ادعاي تقدس و هاله نور کرديم. انگار وارد حريم ممنوعه عده­ اي شديم. [من] نمي­خواهم وارد بعضي مسايل شوم. و الان مي­بينيم که همه­ ي اين­ها با هم متحدند.. ما معتقديم که صحنه­ گردان اصلي آقاي هاشمي است. نفرماييد که ارتباطي نيست. اتفاقا ظهور شما هم جزو همان برنامه است. حتا کورش و اميرکبير هم جزو همان باندند. ملت فراموش نکرده که آقاي هاشمي کتاب در مورد اميرکبير نوشته و او را تاييد کرده. ميرحسين موسوي و سيد محمد خاتمي هم که از اقوام جنابعالي ­اند. خود شما هم که شال سبز پوشيده­ ايد. اين ها مفهومش چيه؟

هدف اين دولت خدمت به ملت است. ملت بيدار است. بحمدالله ملت ايران هسته ­ي شده است. نانو شده است. سلول بنيادي شده است. فضايي شده است. جام جهاني شده. المپيک شده. براي چه مي­خواهيد رشد ملت را زير سوال ببريد؟
اين که خيلي بده. مگر زمان شما و پدرانتان چه قدر پروژه احداث شد؟ يک مسجدالرسول بود زمان جدتان و يک دانشگاه زمان امام صادق. چقدر اينترنت بود؟ چقدر روزنامه بود؟ آيا دموکراسي بود؟ فقط يک ابولهب بود که از شما انتقاد مي­کرد. ببينيد با او چه کردند. با همسرش چه کردند. کراواتش را در خيابان چيدند. دستاوردهاي ملت را زير سوال نبريد. 1400 سال است وضع ملت را به اين­جا رسانديد. آن وقت جاروجنجال راه مي­اندازند که آبروي ايران در اين دولت رفت. من فقط با طرح دوتا سوال از موضع ملت دفاع کردم. آن­ها به هم ريختند.. مستاصل شدند. شما چرا نشسته ­ايد به جاي آمريکايي­ها و از آنها دفاع مي­کنيد؟ ملت فراموش نکرده زمان شما روابط با آمريکا چگونه بود. يادتان رفته که عموي شما امام حسن در سعدآباد آن قرارداد ننگين را با معاويه بست؟ اينه ديپلماسي عزتمند؟

من نمي­خواستم اين مسايل را باز کنم.. اما خيلي متاسف شدم وقتي اين خبر را به من دادند. براي چي شما در عاشورا از بازيگر استفاده مي­کنيد؟ ملت نمي­داند که ظلم هست؟ فشار هست؟ لازم بود شما بازيگر [بياوريد] که نشان بدهيد وضع ديني مردم خراب است؟ من تعجب مي­کنم از شما.
نمودارهاي بانک مرکزي نشان مي­دهد دين مردم در زمان حکومت شما و پدرانتان بدترين [وضع] را داشته. در زمان جد شما ميزان تشيع در هکتار صفر بوده. ما رسانديم به 100مليون. اين را که ديگر نمي­شود انکار کرد آقاي صاحب زمان. من نمي­خواستم وارد اين بحث بشوم اما جد شما با يک هجمه ­ي سنگين يک کتاب عليه بنده چاپ کرده که توي اون به صورت بي­سابقه­ اي طي سيصد هزار تيتر به من و منافقين لعنت فرستاده.

من شخصا علاقه مند به ورود به اين­ها نبودم. قبلا هم گفته ­ام که ازهمه­ ي افتراهايي که بخود من نسبت داده شد، گذشت کردم. الان هم مي­بخشم. اما ازتوهين به منافقين، توهين به انتخاب ملت نمي توانم بگذرم. ملت اين اجازه را نمي­دهند. شما آقاي صاحب­الزمان بايد پاسخ ملت را بدهيد. اين همه پولي که در جمکران به شما داده مي­شود چه شد؟ اين­ها را هزينه مراسم تولد خودتان کرديد؟ همين آقاي جزايري کلي نذر کرده بود. شما پول را که مي­گرفتيد نپرسيديد از کجا آمده؟ بعد سيل اتهامات است که به ملت وارد مي­کنند. من همين جا اعلام مي­کنم، اگر آقاي محصولي گفته که ثروتش امانت شماست که قرار است بعد از ظهور به شما بازگردانده شود، همه ­اش مال شما و تيم­تان. با نوار و اين حرف­ها که نمي­شود کشور را عالمانه اداره کرد. رئيس جمهور بايد خودش کارشناس ارشد باشد. بنده دکتري­ام را با شب بيداري گرفته ­ام. نه مثل بعضي که همزمان حکومت مي­کردند هم بدون کنکور ولايت گرفتند، آن هم در5 سالگي. البته من آماده ام شما تشريف بياوريد تا من به عنوان يک شاگرد براي شما توضيح بدهم که ديپلماسي عمومي چه چيز خفني است.

من فقط اين نکته را بگم و عرايضم را خاتمه بدهم. من اين­جا پرونده­ ي دارم از دوتا خانم. اجازه دارم بگم؟ بگم؟ اين خانم­ها را شما مي­شناسيد. شما هميشه با اين­ها بوده­ايد. يک زماني با خانم صغري و بعد خانم کبري. من با همين غيبت مخالفم، نه قانون؛ آقاي وليعصر!

چه زیباست سرودن وقتی میدانی او میشنود,

چه زیباست دیوانگی برای او وقتی میدانی او میبیند